Papua

 

Papua is het meest oostelijk gelegen deel van Indonesië en heeft ruim 3,5 miljoen inwoners. 

Papua kreeg in 2000 zijn huidige naam en heeft voorheen verschillende andere namen gehad, waarvan Irian Jaya de bekendste is. Het vormt het westelijk deel van een prachtig en uitgestrekt tropisch eiland, dat geldt als het op een na grootste eiland ter wereld. Het oostelijke deel staat bekend als Papua New Guinea en is een zelfstandige staat.

Papua bestaat sinds 2003 staatkundig uit twee provincies. In het westen ligt Papua Barat (West-Papua) met Manokwari als hoofdstad. Papua, de andere provincie waarvan Jayapura (vroeger Hollandia) de hoofdstad is, behelst meer het oosten en het zuiden van het gebied. Laatstgenoemde provincie, en dan met name het zuidelijk deel inclusief de stad Merauke, geldt als het werkgebied van PJNS.

Beide provincies zijn weer onderverdeeld in meerdere districten, zo'n veertig in totaal, en talloze subdistricten.

Naar alle waarschijnlijkheid zal de komende jaren het moment volgen dat het gebied Papua zelfs in drie provincies zal zijn opgedeeld; als het aan de Indonesische regering had gelegen zou dat nu al het geval zijn geweest. Na massale protesten van de bevolking en juridische procedures werd in 2003 echter besloten tot een tweedeling in plaats van een driedeling over te gaan. Van uitstel komt in dit geval geen afstel, want dat die derde provincie er komt lijkt een uitgemaakte zaak.

Door al deze verschillende bestuurslagen, die veel langs elkaar heen werken en verschillende belangen hebben, is sprake van een weinig coherent geheel.

 

Natuur/grondstoffen

Het landschap van Papua is enorm divers en wordt gekenmerkt door een uniek ecosysteem. De grote biodiversiteit blijkt uit de gevarieerde flora en fauna met veel endemische soorten die nergens anders ter wereld voorkomen. Volgens de bekende ecoloog Sir Alfred Russell Wallace komen er ruim 125.000 diersoorten op Papua voor.

Door het warme en vochtige klimaat, met een gemiddelde temperatuur van 26 graden Celsius, bestaat Papua voor ruim driekwart uit tropisch regenwoud. Net als het Amazonegebied in Zuid-Amerika gelden de omvangrijke Indonesische regenwouden, en niet het minst die van Papua, als de 'longen' van de aarde; beide hebben te kampen met grootschalige ontbossing en staan daardoor wel flink onder druk.

Het resterende kwart landoppervlakte van Papua wordt gevormd door gevarieerde landschappen: bergketens met toppen tot vijfduizend meter, savannes, moerasachtige gebieden met veel kronkelende rivieren, en kuststreken. Allemaal gebieden met een eigen karakter en zoals gebruikelijk bij inheemse volkeren is de leefwijze van de papoea's toegespitst op de omgeving en natuurlijke bronnen. Zo zijn er duidelijke verschillen tussen bijvoorbeeld de kustpapoea's uit het laagland, die veel op wild jagen, vissen en ander voedsel verzamelen en de bergpapoea's uit het hoogland, die aardappelen verbouwen en varkens houden.

Het eiland is rijk aan grondstoffen als tropisch hout, goud en koper. In het midden van Papua exploiteert PT Freeport Indonesia sinds 1967 een enorme goud- en kopermijn, de grootste ter wereld. Ook nikkel, olie en gas zijn in Papua of flinke schaal aanwezig; zo is vooral is het westen veel aardgas te vinden dat wordt gewonnen door multinational BP. Spijtig genoeg wordt de lokale bevolking wel geconfronteerd met de milieuschade en aantasting van de leefomgeving als gevolg van de winning van deze grondstoffen, maar profiteert ze nauwelijks van de opbrengsten. Een groot deel van het kapitaal vloeit immers weg naar het buitenland, en ook de centrale Indonesische regering in Jakarta verdient er goed aan. Op basis van de Autonomiewet uit 2001 moet een deel van de winst teruggegeven worden aan de papoea's. Maar veelal bereikt het geld het grootste deel van de bevolking niet, mede veroorzaakt door de veel voorkomende corruptie.

 

 Cultuur/natuurvolk

In Papua wonen honderden inheemse stammen en wordt dan ook een enorm palet aan talen en dialecten gesproken. Het aantal gesproken talen wordt geschat op ongeveer 250; het Bahasa Indonesia geldt als officiële voertaal en wordt onderwezen op scholen. Het christendom is de meest voorkomende religie: ongeveer driekwart van de bevolking hangt dit geloof aan. 

Inheemse stammen die in het zuiden van Papua leven, het werkgebied van PJNS, zijn onder meer de Marind, Muyu, Mandobo en de Auyu. Nog maar honderd jaar geleden leefde het volk uitsluitend van de opbrengsten van het oerwoud en de natuur in algemene zin, zoals vis, vlees, groente en fruit. Volgens de adat (traditie) is voor een papoeaman de aarde c.q. het land, samen met zijn vrouw, zijn belangrijkste 'bezit'.

Door de enorme ontbossing worden de papoea's echter verdreven uit hun natuurlijke habitat en trekken naar de dorpen. Daar hebben zij in veel gevallen geen middelen van bestaan en kunnen ze moeilijk concurreren met het toenemende aantal migranten uit andere delen van Indonesië. Omdat zij vaak weinig of geen opleiding hebben gehad, kunnen zij alleen met eenvoudig werk in hun levensonderhoud voorzien. Hieruit blijkt het belang van scholing; als papoea's een opleiding hebben gevolgd zal het makkelijker voor ze zijn zich staande te houden in de huidige tijd en bestand te zijn tegen veranderende omstandigheden.

 

U moet Adobe Flash installeren om deze inhoud weer te geven.
 

PJNS © 2017 Stichting Papoeajeugd naar school ANBI | CBF | Jaarrekening

Ontwerp Muntz | Bouw en hosting ReveNew